Antigamente, os médicos recomendaban aos que tiñan a tose ferina dar un paseo entre os piñeiros durante unha semana. Pero tiñan que ser piñeiros mansos. Dicían que o arrecendo das follas beneficiaba moito os pulmóns. Era unha enfermidade que atacaba especialmente os nenos.

Pero en Vilagarcía temos constancia dun costume máis curioso e, sen dúbida, moito máis antigo: o de mallar as árbores cunha vara, con ese mesmo carácter profiláctico e/ou sandador.

O dato déunolo Ramón Marín Martínez, «Villamadríd», quen, á súa vez, gravoullo en cinta magnetofónica á súa nai, María Luísa Martínez Lorenzo, A Calmuca, veciña da Laxe. E contaba María Luísa que, cando era unha nena, seu pai fixéralles uns pauciños pequenos, coma os paus dun tambor, para ela e para os seus tres irmáns. E que, ao pouco, a súa madriña colleunos aos catro e levounos ata o pino de Marxión. Alí puxéronse a andar ao redor do pino, dándolle golpes á árbore co pauciño e recitando:
 

«Pino manso, danos a túa resina,
nós dámosche a tose ferina».
 

Tiveron que dar nove voltas ao redor do piñeiro e recitar nove veces a formuliña. E, ao rematar, merendaron alí mesmo, pois xa levaban a merenda nunha cesta.

E remata A Calmuca dicindo:
 

«Acababamos nós e empezaba outra xente…
porque antes había moita tose ferina; agora non hai tose ferina…
E disque o pino secou porque o podaron moito».